5 Aralık 2013 Perşembe

Ben bazen herkesten nefret ederim.

Acayip, paslı tat almış gibi bir suratla, hiç çekinmeden, üzülmeden, susmadan ama iğrenerek söyledi. Söyledi de, insanlar yüzeyseldi. Zaten kimsenin de onu ve sözlerini önemseyeceği yoktu. Zannediyordu ki, önemsenmese bile anlaşılabilsin. Ama nerede? 
"Kızmayın,
Ben bazen herkesten aynı derecede nefret ederim. Kaçar, giderim. Kızılacak bir şey yok, herkesten dedim, herkesten. Kendimden bile. Bile mi? Neyse. Sevmiyorum anlamında değil, ne de olsa kimi dostum, kimi ailem, kimi sevdiceğim, kimi bilmem kim... Niye sevmeyeyim? Ben sadece bazen herkesten aynı anda nefret ederim. Ederim işte ederim, ne yapayım? Ettirmeyin o zaman. Ama yok suç sizde değil. Hiç sizde olmadı. Kızmayın. Yanlış anlamayın. Tamam hiç anlamayın. Ama yanlış da anlamayın. Unutun gitsin."

Sonuçta zaten kimse bir şey anlamadı. O bile.

4 Aralık 2013 Çarşamba

Erken Yılsonu Yazısı

Her yıl blogda bir yıl sonu yazısı yayınlarım. Bu seferki biraz erken oldu sanki. Aralık yeni başladı ne de olsa. Ama olsun, ben şimdiden yazayım dedim.

Bu yıl çok garip geçti aslında belki de hepimiz için. Bir sürü ünlü bu yıl ardarda göçtü gitti. Bizim görebildiğimiz, duyabildiğimiz çoğunlukla ünlüler olduğu için böyle dedim. Kim bilir kaç kişi bir yakınını kaybetti duyamadığımız. Bir de tabii kaybettiğimiz gençlerimiz...
Hiç hayal edemeyeceğimiz şeyler alevlendi sonra. Olayların nereye gideceğini bilemediğimiz, nasıl birden bire böyle oldu, geç mi kaldı tam çözemediğimiz şeyler. Kimileri için umut, kimilerinin kabusu olan şeyler. Öyle böyle, hepsini bu yıla sığdırdık.
Yılın başlarında saçma hislerle dolmuştum. Yaşanan olaylar sonrası herkes o kadar değişti ki, yanıldığımı anladım ve kendimi aptal gibi gördüm. İnsanları tanımadan onları çok sevemeyeceğimizi, bir kalemde insanlardan nasıl soğuyabileceğimizi bir kez daha öğrenmiş oldum. Ama tüm bunları öğrenirken hayatıma yeni giren ve beni mutlu eden bazı şeyler de oldu. Yılın başlarında hem saçmaladım, hem gülmeye başladım denebilir. Gerçi yıl sonuna doğru güldüğüm şeylere hüzünlenmeye başladım. Mutluluğu da kabahati de bana ait, kime kızayım. Mutsuzum diye kızdığım zamanlarda aslında anladım ki ben mutsuz olmaya meyilliyim. Dönüp dolaşıp kendimi mutsuz ediyorum. Mutlu olacağım adımları atmayı bir türlü beceremiyorum. Yani bu yıl da mutsuz bitiyor, her yıl gibi.
Şunu söylemeliyim, bu yıl yaşanması gereken onlarca şeyi bir arada yaşamak zevk vericiydi. Kötüsüyle, iyisiyle. Evet bu yıl fazlasıyla yıprandım da, devamlı bir hastalık geçirdim. Ama olsun, bu yıl bir tık daha büyüdüm. Ve evet, bu yıl özel bir yıl oldu. Umarım öyle olur demiştim geçen yılki yıl sonu yazımda: "Sakın Şaşırma"
2013 acısıyla, tatlısıyla, zorluklarıyla, kolaylıklarıyla... ne çabuk geçti yahu!

2014'e dair temennilerim:
Berkin uyansın.
Hak yerini bulsun.
Güzel şeyler olsun.
Related Posts with Thumbnails
Bu gadget'ta bir hata oluştu